?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Դեռ խորհրդարանական ընտրություններին երկու ամիս ժամանակ կա, սակայն արդեն իսկ կարելի է պնդել, որ Հայաստանի քաղաքական դաշտը սպառվել է: Չնայած նրան, որ անցյալ ընտրությունների արդյունքում հասարակական հուզումներ տեղի ունեցան, այնուամենայնիվ քաղաքական դաշտը որակական աճ չարձանագրեց: Հակառակը, 2003-2004 թվականների գործընթացները հանգեցրեցին ընդդիմության տարրալուծմանը, եւ հասարակությանը դուրս մղեցին քաղաքական կյանքից, ինչի վառ օրինակը հանդիսացան սահմանադրական հանրաքվեի շուրջ ծավալված զարգացումները:

 

Մի կողմից, հասարակությունում տիրում է անտարբերության եւ հիասթափության մթնոլորտ, մյուս կողմից, քաղաքական ուժերը ունակ չեն ներկայացնել ընտրողներին հստակ գաղափարներ, որոնք կարող էին խթանել հասարակական ակտիվություն: Քաղաքական ուժերը ամբողջովին ուղղվել են դեպի մաքուր պայքարը, որի դրսեւորումներն ու շարժիչ գործոններն են ուժն ու հույզերը:

Այսօրվա դրությամբ ոչ մի քաղաքական կուսակցություն չունի հստակ պատկերացումներ, թե ինչպես պետք է զարգանա հայկական հասարակությունը: Ընդդիմադիր եւ իշխանական ուժերի միջեւ այսօր գոյություն ունեն շատ չնչին տարբերություններ: Մի կողմից ընդդիմությունը չունի այն վարչարարական եւ տնտեսական լծակները, որոնք առկա են Հանրապետական կուսակցության, «Բարգավաճ Հայաստանի» կամ նույնիսկ Դաշնակցության մոտ: Մյուս կողմից, իշխանականների եւ ընդդիմադիրների կողմից հասարակությանը առաջադրվող գաղափարական փաթեթները իրարից գրեթե չեն տարբերվում: Խոսվում է նույն եվրաինտեգրման, տնտեսական աճի, կոռուպցիայի եւ աղքատության դեմ պայքարի, ղարաբաղյան հարցի լուծման եւ այլնի մասին: Տարբերությունը միայն մի կետում է: Իշխանամետ ուժերը այս խնդիրների լուծման համար առաջարկում են հետեւել կայունության սկզբունքին, այսինքն՝ չփոխել ստեղծված քաղաքական իրողությունը եւ թույլ տալ ներկա իշխող ուժերին շարունակել կառուցողական աշխատանքները: Ընդդիմադիր ուժերը, որպես այս բոլոր խնդիրների լուծման միակ տարբերակ, պահանջում են ներկա իշխանություններին փոխարինել իրենցով: Ուրիշ հստակ գաղափարներ եւ պատկերացումներ ստեղծված ճգնաժամից դուրս գալու համար երկու կողմներն էլ չեն առաջարկում:

Որպես բացառություններ տվյալ օրինաչափությունից նշենք երկու քաղաքական ուժեր, որոնք ունեն հստակ գաղափարական հիմքեր: Դրանք կոմունիստներն են եւ դաշնակները: Սակայն այս երկու ուժերի խնդիրն էլ այն է, որ նրանք առաջնորդվում են կաղապարված, տարիների ընթացքում կարծրացած եւ ներկա իրողություններին հաճախ չհամապատասխանող պատկերացումներով:

Քաղաքական դաշտը այնքան է գաղափարազրկվել, որ հիմնական շարժիչ ուժերը դարձել են կոնկրետ անձինք՝ թե դրական, թե բացասական առումով: Գագիկ Ծառուկյանի կուսակցությունը, բացի հենց իսկ Գագիկ Ծառուկյանից, ոչ մի ուրիշ հստակ տարբերություն չունի ուրիշ ուժերից: Խորհդանշական է, որ «Բարգավաճ Հայաստանը» ունի արդեն մոտ 400 հազար անդամ: Որքանով անդեմ անդամների թիվը շատանում է, այնքան ավելի հստակ ընդգծվում է հենց Գագիկ Ծառուկյանի անձը, որն էլ իր հիմնական պատկերացումը համարում է Հայաստանի բարգավաճումը, առանց ինչ-որ հստակորեն առաջարկված գաղափարների եւ դրանց իրագործման գործողությունների:

Ընդդիմության համար այդպիսի ուղղորդող անձինք են դարձել Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը, քանի որ որպես Հայաստանի Հանրապետության փրկության միակ միջոց հայտարարում են այս գործիչների վերացումը քաղաքական դաշտից: Փաստորեն մյուս կետերում ընդդիմադիր ուժերի ցանկությունները գրեթե չեն տարբերվում նույն Ռոբերտ Քոչարյանի ու Սերժ Սարգսյանի բռնած ուղուց: Քննադատություններից այն կողմ այսօրվա ընդդիմադիր եւ իշխող ուժերը իրարից չեն տարբերվում՝ կոնկրետ անձինք են հանդիսանում ուժային կենտրոններ, որոնց շուրջ խթանում են գործընթացները:

Չնայած նրան, որ քաղաքական ուժերի միջեւ կարելի է գտնել ինչ-որ ներքին եւ արտաքին քաղաքականության հանդեպ զանազան տարաձայնություններ, սակայն դրանք իրականում էական չեն կամ էլ խիստ վերացական են: Օրինակ, Հայաստանի Հանրապետության արտաքին կապերի պարագայում կուսակցությունների միջեւ գոյություն ունեն ինչ-որ չափով տարաձայնություններ, կապված հիմնական զարգացման ուղղությունների հետ. Ռուսաստան, Եվրամիություն, Միացյալ Նահանգներ: Այստեղ կուսակցություններն ունեն սեփական պատկերացումներ, սակայն դրանք հեռու չեն ընդհանուր հայտարարություններից: Նման վիճակում է գտնվում նաեւ երկրի ղեկավարությունը, որը հեռու չի գնում վերացական կոմպլիմենտարիզմից, ինչի հետեւանքով հանրապետության արտաքին քաղաքականությունը գրեթե ամբողջովին անցել է դրսի ուժերի ազդեցության տակ: Դժվար թե ընդդիմադիր ուժերից մեկը կարողանա փոխել ստեղծված իրավիճակը՝ ելնելով սեփական մոտեցումներից, քանի որ դրանք նույնպես հռչակագրային մակարդակում են գտնվում:

Այսպիսով, կարելի եզրակացնել, որ ստեղծված իրավիճակում, երբ քաղաքական վերնախավում տիրում է գաղափարային դատարկություն, դժվար է ակնկալել, որ ընտրությունները, անկախդրանց արդյունքներից, որեւէ փոփոխություններ կարող են բերել Հայաստանին:

Մյուս կողմից հասարակությունում իշխող անտարբերությունը չի խթանում իրական քաղաքական ակտիվություն, եւ ընտրությունները վերածվում են պարզ քաշքշուկի: Ամենայն հավանականությամբ գալիք ընտրությունները կհանգեցնեն նոր գաղափարային սղաճի եւ հասարակական հիասթափության: Ստեղծված քաղաքական դատարկության բացասական ազդեցությունը եւ վակուումի ստեղծումը կարող են խթանել հասարակությանը, եւ մոտ ապագայում կարող են երեւան գալ նոր գաղափարներ կրող ուժեր: Ստեղծված քաղաքական դաշտը արդեն չի համապատասխանում հասարակությանը՝ դրանք շարժվում են տարբեր ուղղություններով: Քաղաքական ուժերը իրենց մղել են ինքնապարփակ մի վիճակի, ուր հասարակության մեծամասնության համար տեղ չկա:

Սամվել Մարտիրոսյան, վերլուծաբան

Comments

( 17 comments — Leave a comment )
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:14 am (UTC)
Теперь ты понимаешь, почему я уверен, что выборы пройдут тихо, мирно, и НАМНОГО чище, чем в 2003-ем?
;)
kornelij
Mar. 16th, 2007 10:16 am (UTC)
ну, я тоже почти в этом уверен, если не будет тщательно продуманной провокации, источников которой я пока не вижу
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:18 am (UTC)
Заметь, что как это ни абсурдно - кризис идей ведет к демократизации....
:)
kornelij
Mar. 16th, 2007 10:20 am (UTC)
мы пойдем другим путем (с) :)) По твоему- это закономерно или у нас так?
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:29 am (UTC)
Это закономерно.
Невозможно в стране насчитывающей 3.2млн. населения иметь 70 партий.
Вот они и должны очищаться.
Нет идеологии - идите на фиг.
Будет, что предложить избирателям (кстати неважно что - можно и картошку, и телевизор) - будут и голоса.

Сам джан - случилось то, что должно было случится - начали появляться партии. Партии, а не фан-клубы недополитиков.
kornelij
Mar. 16th, 2007 10:36 am (UTC)
ну да

кстати- смотрел вчера МИАК-а? охренительно
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:41 am (UTC)
Неа.
А что?
Была феерия мысли?
kornelij
Mar. 16th, 2007 10:43 am (UTC)
ага- лучше не опишешь :)))
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:54 am (UTC)
Ээээээээхххххх.....
Знаешь, что интересно - у всех перед перед глазами есть примеры Армена Ашотяна, Самвела Фарманяна, Виктора Согомоняна, Армена Геворкяна....
Это примеры success story в политике, для молодых и амбициозных людей.
Но почему-то все бегут организовывать партии.
Не понимаю.
Серьезно - какая на фиг партия?
С Гариком Мартиросяном в качестве "паровоза".

Почему в людях, которым интересна политика, нет креатива?
Почему надо обязательно организовывать партию?
Почему не примкнуть к силе, которая тебе интересна и работать в ней?

Корнелий джан - нынешние 28 строк в бюллетенях - приговор всем партиям.
Это конец.
Конец мыслям об импичменте, конец намерениям свергнуть власть митингами, конец идеям об абсолютной демократии, конец метаниям.
Не будет быстрой и легкой халявы.
Всем нашим оппозиционерам кажется, что надо стать оппозиционером, и янки тебе дадут денег. Некоторые, правда, надеются на русских, но это не делает погоды.

Настало время работать.
Работать, а не собирать Гариков в списки.
(Deleted comment)
uzogh
Mar. 16th, 2007 02:27 pm (UTC)
Re: Ээээээээхххххх.....
Ну почему же?
Вон пример - Самвел Фарманян.
Работал в Соросе, потом примкнул к Оринац Еркир, лидер молодежного крыла, участвует в выборах....
nm_work
Mar. 16th, 2007 10:52 am (UTC)
только один вопрос -- а на них ктонибудь пойдет? :)
kornelij
Mar. 16th, 2007 10:54 am (UTC)
это риторический вопрос :)))
uzogh
Mar. 16th, 2007 10:55 am (UTC)
А это, не важно.
Я, например, пойду.
nm_work
Mar. 16th, 2007 11:16 am (UTC)
ладно. переформулирую вопрос по другому -- ты считаешь реальным, что в случае если фактическая явка будет низкая, то выборы могут не состоятся? т.е. никто не будет завышать кол-во избирателей?
uzogh
Mar. 16th, 2007 11:19 am (UTC)
Насколько я знаю, для парламентских выборов явка не важна.
Это для референдума было важно.....
nm_work
Mar. 16th, 2007 11:20 am (UTC)
тебя просто нужно заносить в мемориз :)))))

для парламентских выборов явка не важна.

uzogh
Mar. 16th, 2007 11:34 am (UTC)
Насколько я помню - именно так.
Это для референдума нужно было обеспечить какой-то процент.
А в парламент - сколько проголосовало - столько и прошло.
Если человек не голосует - значит ему пох, кто будет в парламенте.
( 17 comments — Leave a comment )

Page Summary

Tags

Latest Month

August 2014
S M T W T F S
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      
Powered by LiveJournal.com
Designed by Paulina Bozek